1 november was het nog zo mooi weer dat we buiten konden eten! 1 november! Bizar zeg! Ruim 18 graden.

Wat een luxe, en dat in november.

Buiten eten op 1 november 2014

Het is maandagochtend, en voor het eerst sinds bijna 2 jaar is Daniel naar zijn werk! 

Ik ben zo trots op hem. Hij heeft weer een baan. Uiteraard nu nog in proeftijd, maar dit is al zo fijn.

Ondanks zijn zenuwen had hij er zeker wel zin in.  Reistijd is ook heel goed. Van deur tot deur zo'n 40 minuten.

We gaan dus een heel ander ritme in. En gelukkig ook maar. Zeker met de kleine meid op komst is ritme belangrijk. Het zorgt voor duidelijkheid. 

Manuel en ik zullen ook moeten wennen. Voortaan 3 dagen in de week zonder papa. Maar het komt goed!

En zoals ik al zei komt het echte ritme pas als de kleine meid er is. Want m'n energie niveau is op dit moment nou niet bepaald hoog. Wat ook niet erg is, ik ben immers bijna 35 weken zwanger! 

Dus we doen het rustig aan. 

Planning voor vandaag:

- een paar kleine boodschapjes

- huiskamer beetje ordenen

- lol hebben met Manuel

- een middagdutje!

En misschien nog iets bakken.

Spannende tijden...

Wat een week, wat een week...

Afgelopen maandag in het ziekenhuis beland. Niet voor mezelf maar voor m'n dochter waarvan ik zwanger ben.
Ik had haar die dag maar 2 keer gevoeld en vertrouwde het niet. Dus na overleg met de verloskundige die langskwam naar het ziekenhuis gestuurd voor een CTG en een echo.
Ctg was gelukkig helemaal goed. Maar nog voelde ik haar niet...
Echo leek op eerste gezicht goed.. De gynaecoloog zou de gegevens even gaan invoeren en dan terug komen om ons naar huis te sturen.
Maar ze kwam terug met de mededeling dat ik de volgende dag weer een echo en ctg zou krijgen.
De kleine leek een groeiachterstand te hebben. Wat een schrik...!! Mijn kleine meissie waar misschien iets mee aan de hand is!

Die nacht was een lange nacht... de uren zag ik voorbij komen. Inmiddels voelde ik haar wel wat meer, maar nog zo weinig.

Dinsdag hadden we pas om half 4 de echo... Maar veel met Manuel gedaan om afleiding te zoeken.
En toen we eindelijk de echo kregen viel er een last van onze schouders! Ze heeft helemaal geen achterstand.
Ons meisje ligt juist keurig op schema! Ook de ctg was weer erg goed.

Daarna fijn gesprek gehad met de gyn.  Dat ik minder beweging voelde kon komen doordat ze een groeispurt heeft en daarom veel slaapt. Of omdat ze wat anders is gaan liggen en ik de bewegingen anders voel.
Ik mocht kiezen om de komende dagen elke dag terug te komen voor een ctg of het even af te wachten.
Omdat ik haar tijdens de ctg wat meer voelde besloten we af te wachten.
Met een gerust hart zijn we naar huis gegaan. Wat een enorme opluchting!

Inmiddels is ze alle schade aan het inhalen en voel ik me weer behoorlijk beurs worden van haar bewegingen.
Maar ik klaag niet.  Beter dit dan niets voelen, dat is doodeng.

Dankbaar dat God zo goed voor haar zorgt. Hoe klein ze ook is.




Vandaag is ook weer een spannende dag. Daniel heeft zijn laatste gesprek voor zijn eventuele nieuwe baan.
Als hij straks thuis komt weet hij het. We hopen en bidden dat dit zijn werkplek wordt!

Al met al een spannend weekje!

Tomatensoep en een schone keuken.

Zo. Tijd voor een bak thee. Nu ik 31 weken zwanger ben merk ik dat ik snel moe ben.

Net de keuken een schoonmaak beurt gegeven. Hij is weer fris en netjes.
Straks nog een was in de droger doen en dan is het weer genoeg voor vandaag.

Vanmiddag lekker taart eten bij een vriendin.

Tomatensoep.

We hadden behoorlijk wat tomaten geoogst uit eigen tuin. Zoveel dat we ze ook konden delen met verschillende buren.
Van de rest heb ik gisteren soep gemaakt.
Smaakte erg goed. Maar eerlijk?  Ik ben blij dat de tomaten nu toch echt op zijn!
We hadden er zoveel dit jaar!

Tomaten, tot volgend voorjaar!

Actie ondernemen.

Bij mijn 'perfecte' plaatje hoort ook een gezellig opgeruimd huis. Waar orde en gezelligheid heerst.

Ons huis word de laatste jaren beheerst door rommel, gereedschappen,  speelgoed en alles wat erbij hoort.
Al 6 jaar word hier non-stop verbouwd.
Maar het einde is in zicht!

Het is wel gezellig ingericht inmiddels maar nog niet zoals ik het in m'n hoofd heb zitten.  Ja... weer veel ideeën en idealen in mijn hoofd.
En langzaam aan wil ik hier vorm aan gaan geven.

In de komende maanden wil ik meer orde en rust aanbrengen in huis door zoveel mogelijk te gaan uitzoeken. Veel weggooien of een nieuw huisje voor vinden.

Te beginnen met het uitzoeken van al het speelgoed van Manuel wat hier rond slingert.

Zou dit dan toch dat bekende nesteldrang zijn??! Want ik heb wel een deadline!
De geboorte van onze dochter begin december!

Het 'perfecte' plaatje.

De tijd van wennen aan verandering gaat snel voorbij.
We zijn gewend, dat kan ik nu wel zeggen.
Leven zonder live-tv gaat eigenlijk veel makkelijker dan ik had verwacht.
Ik mis het totaal niet. Er is meer vrije tijd, meer tijd om echt te spelen met Manuel.
Daniel en ik kijken in de avond nog steeds onze serie's met plezier.


Maar ik moet er nog wel aan werken hoe ik mijn tijd nu ga indelen.
Nog te vaak betrap ik mezelf erop dat ik nu meer op m'n mobiel zit.
Doelloos wat surfen, spelletjes spelen en facebook checken.
En dat terwijl ik zoveel andere leuke en nuttige dingen zou kunnen doen.

Er zitten nog zoveel plannen in m'n hoofd, waar ze ook nog steeds in zitten.
Tijd om ze ook te gaan beleven. Plannen gaan uitwerken,
ontdekken en ervaren.

Soms wil ik zoveel, zoveel ideeën die ik wil uitwerken, dat m'n hoofd ervan ontploft.
Dan start ik zo enthousiast dat ik m'n man alweer hoor zuchten... daar gaat ze weer...
Hoelang houdt ze het dit keer vol?
En eerlijk? Nieuwe ideeën en plannen houden meestal voor een dag of 2 aan...
Dan verwaterd het alweer..!
En dan vergeet ik te kijken naar wat ik wél heb bereikt.

Laat ik eens terug kijken naar de afgelopen maanden, wat ik wel heb bereikt.

-tv-abonnement eruit.
-een studie begonnen (kinderpsychologie)
-meer gezinsactiviteiten ondernemen
-(bijna) elke dag starten met planning
-bijbelstudie
-bewuster opvoeden

Het is een klein rijtje, maar een mooi begin! Van hier uit kan ik de basis gaan opbouwen.

Veranderingen

Veranderingen.

Je hebt ze in alle soorten en maten. Mijn veranderingen zijn in huis. In mijn leven, mijn gezin, mijn visie op het leven. Het leven zelf.

Wij zijn altijd zo'n standaard gezin geweest.  Overdag druk met van alles en nog wat. Eigenlijk met niets. Is kind vervelend of loopt ie in de weg? Tv aan en je hebt weer alle tijd voor jezelf!
En dan 's avonds voor de tv hangen. Ik denk dat op onze manier van leven een groot gedeelte van de Nederlanders leven. Is dit verkeerd? Nee, ik denk opzich niet. Als je er zelf tevreden mee bent.

En dat ben/was ik dus niet meer. Die bekende sleur, elke dag het zelfde. Ik wil dat niet meer! Ik wil meer.
Zoveel ideeën en idealen die in mijn gedachten rondhangen. Langzaam komen ze naar buiten en worden ze ingezet. En dat is lang niet altijd makkelijk. Zoals de beslissing om het tv-abonnement stop te zetten. Die neem je niet zomaar. Zeker niet in je eentje. We hebben veel overlegd en aangezien ikzelf het meeste keek en mijn man er dus niet veel aan mist was de beslissing eenvoudiger. We stoppen met ons abonnement.
Er is via internet nog genoeg te bekijken.

Dus nu een klein weekje kijken we geen live-tv meer. En toegegeven, dat is af en toe erg lastig! Wat nu?!
Wat moet ik nu doen? De kleine ligt op bed voor een uurtje, dit is mijn moment om rustig even te zappen...
Gelukkig gaat het elke dag beter. En het bevalt! Het bevalt heel goed! Nog kijken man en ik elke dag wel iets. Een aflevering van Star Trek. (ja, echt! Geweldige series! :D  ) of andere series. Iets van uitzending gemist. We kijken veel bewuster. En zo af en toe gaat de tv al veel eerder uit. Een spelletje spelen aan tafel. Praten, dag doornemen.  Zoveel fijner.

Manuel had er de eerste dagen wel moeite mee. 'teeeeve?' riep hij de hele dag door de eerste dagen. Nu is dat veel minder en ontdekt zijn speelgoed weer opnieuw. Zijn tv momenten zijn drastisch naar beneden gegaan. Af en toe in de ochtend een kwartiertje, en rond etenstijd een half uurtje. Hij geniet extra van die momenten. En ik dus ook! Helemaal blij als youtube aangaat en hij naar Musti of Nijntje kan kijken.
Inmiddels vraagt hij bijna niet meer naar de tv.
En wat een tijd heb ik ineens om te besteden met mijn kind. Heerlijk! Het is af en toe nog even zoeken naar een leuke bezigheid, maar we komen er wel.

Vanochtend nog. Disney muziek aan en dansen door het huis. Gekke bekken trekken, rare geluiden maken en verzinnen. Rondjes draaien en op de grond liggen van het lachen.  :D
Elke dag gezellig buitenspelen met de buurtkinderen. Wij, ouders dele ervaringen, klagen en lachen met elkaar. Kinderen spelen heerlijk.

In het leventje van Manuel heeft ook een verandering plaats gevonden. Die van een nieuwe kamer.
Een week lang hebben we er naar toegeleefd. Die eerste nacht in zijn nieuwe kamer, en in zijn nieuwe peuterbed.
En wat zijn we trots! De bewuste avond rende hij naar zijn nieuwe kamer. Helemaal trots en blij.
Na boekjes lezen en zingen was het tijd dat papa en mama weer naar beneden gaan en Manuel helemaal alleen blijft in zijn grote kamer en grote bed. Mama was wel wat zenuwachtig, hoe zou hij het vinden?
Maar na 10 minuutjes van huilen werd het stil... En een uurtje keek mama en lag manuel heerlijk te slapen.
Trots...

Na 2 nachten nu heeft mama er groot vertrouwen in. En wat weemoed... Kleintjes worden groot. Veel te snel.  :)

Gezinsuitbreiding!

Tijd voor een lange leuke update!

Maanden niets bijgehouden wat ik nu wel jammer vind want er is een hoop gebeurt en veranderd in m'n leven.

De update komt in delen anders is alles zo door elkaar.

Het grootste nieuws: gezinsuitbreiding!!
Ik ben 18 weken zwanger van ons tweede kindje! Dolgelukkig en God enorm dankbaar.
Na Manuel hebben 2 keer een miskraam meegemaakt en dat was heftig.
Deze keer was het dus extra spannend of het wel goed zou gaan.

En dat gaat het dus! 18 weken alweer.
Sinds een week of 14 voel ik de kleine zachtjes bewegen en inmiddels voel ik goeie schoppen. Genieten.

De eerste 3 maanden waren behoorlijk pittig. Last van alle bekende zwangerschapskwalen.

Nu in het 2e trimester voel ik me steeds beter en beter. Genoeg energie.
Wat ook wonderbaarlijk is is dat ik bijna geen last heb van m'n bekken. Terwijl ik met de zwangerschap van Manuel nu al niet veel meer kon.
We kijken uit naar december als we ons 2e kindje mogen gaan ontmoeten.
Volgende week maandag mogen we de kleine weer even zien en hopelijk ontdekken we dan of het een jongen of meisje is  we hebben dan de 20 weken echo. Hopelijk is de kleine ook gezond en ziet alles er goed uit.

We zijn God enorm dankbaar dar er weer een kindje mag groeien en waar wij voor gaan mogen zorgen.